Naksara'nın Gölgesinde

Bazı özlemlerin hatırası yoktur. Yine de insan onları içinde taşır.

İnsan hiç görmediği bir yeri özleyebilir, hiç tanımadığı birisinin yokluğunu hissedebilir. Nedenini bilmediği bir eksiklikle yıllarca yaşayabilir. Bazen bir ses, bazen bir rüya, bazen de ansızın gelen o tuhaf tanıdıklık hissi içinde çok eski bir şeye dokunabilir. Deren ve Theo yıllarca birbirlerinden habersiz, hayatlarının bir parçası başka bir yerde kalmış gibi yaşar. Bir yanda dünyaca ünlü bir pop yıldızı, diğer yanda hayattan hiç zevk almayan depresif bir mimar…

Ve sonra mühür kırılır. Unuttukları geçmiş, anılarıyla birlikte geri döner. Bir zamanlar kim olduklarını, nereye ait olduklarını ve en önemlisi kime ait olduklarını artık biliyorlardır. Bilmedikleri tek şey ise birbirlerini nerede bulacaklarıdır.

Ancak Deren’in geçmişiyle birlikte başka bir şey daha uyanmaya başlar. İçinde taşıdığı, henüz sınırlarını kendisinin bile bilmediği bir güç.

Geçmiş, yalnızca bir aşkı geri getirmez. Onunla birlikte yarım kalmış sırlar, geride bırakılmış hesaplar ve uzun zamandır sessiz kalan düşmanlar da uyanmaya başlar.

Deren ve Theo birbirlerine yaklaştıkça, bildikleri dünyanın sınırları da değişir.

Onları birbirinden ayıran geçmiş, peşlerini bırakmaz. Artık kaçabilecekleri bir yer yoktur. Bu kez yalnızca aşklarını değil; kim olduklarını, ait oldukları yeri ve birlikte kurabilecekleri geleceği de savunmak zorundadırlar.